üşüyorum

beceriksiz bir yalnızlık ile

kalıvermişsin şehrin bir ücra yerinde

sana ait olan ne varsa

poşet poşet tutuşturulmuş ellerine

gözlerinden mutlu yaz akşamlarının

dalgaları geçiyor

o akşamlar aklına düşünce

yükün bugüne ağır geliyor

dünün

bugününe

ağır...

nerede olduğunu unutmuşsun ey yolcu,

yeryüzüne bu ilk varışın mıdır?

bu şiir belki bir masaldır

bir öpüş-

uykusuna dalmadan önce,

hayata

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

karanlık çökeli olmuş epey

vakit gece yarısını çoktan geçmiş

-ben geçememişim

yollar tükenmiş pusulam şaşmış

ben ürkmüşüm

mevsim hep kış vakit hep gece

yükhepağır

vardığım yer

hep

gurbet

imiş

bir türkü vermişler bana

dolayıp da onu ağzıma

yollara düşmüşüm

üşümüş üşümüş üşümüşüm

kalbime sığmayan

sevgilerin adı

yük olmuş

da torbalara doldurulmuş

allahım ne ayıp şey!

apar topar torbalara...

eteklerimin ılık rüzgarlarla uçuştuğu

o aşk mevsimlerimi hatırlıyorum

dudaklarımdan ayetel kürsi inmiyor

gözlerimden aşk

torbalarımı bırakmak istemiyorum

ama kollarım

henüz o kadar kuvvetli değil

sen biliyorsun Allah'ım,

yoruluyorum

bir gölge beliriyor karanlıklardan

—evladım yüreğinle taşısaydın ya yükünü

böyle iş olur mu? diyor

olur amca olur, diyorum

artık bunlar

yüreğime sığmayan sevgilerdir

—bu sevmek bana ağır geliyor amcacığım,

üşüyorum

cebimde hüzünlü vakitlerden kalan

son bir sigara

kıyamıyorum yakmaya

sevgilerim

neden ısıtmıyor içimi amcacığım?

işte bu yüzden mi koyuverdiler onları

bu plastik torbalara?

—bari bir bavula yerleştirseydin,

biraz da muntazam

ama bu düşünülmüş bir şeydir - mutlaka

benim düşünmekle ne işim olur amcacığım?

bir zamanlar söğüt ağacı saçlarımı okşardı

temmuz ikindilerinde

kaşık sesleri yüreğimi demlerdi

akşam beş çayında

ama şimdi çok üşüyorum amcacığım

geldiğim yeri çoktan unuttum

gitmekle var oluyorum

gitmek,

yeni bir yerde bulunmaya ilk teşebbüsüm!

'şimdi kestim senin biletini!'

demesin diye hayat

yani sürekli

kendimin biletini kesiyorum amcacığım